Net als in Guido Gezelle’s gedicht ‘Op krukken’, hapert er altijd wel iets bij mij. Echt vlot loopt ‘t nooit. Als ‘t avond is, zou ‘t middag of morgen mogen zijn. En “als ‘t morgent weer of ‘t noent, ‘t en geeft mij geen of kleen verzoeten”.
Hetzelfde met de seizoenen. Als ‘t winter is, verlang ik naar “lange en schone zomerdagen”. En als ‘t zomert, verlang ik naar vlagen. Net als Gezelle ben ik op zoek, naar ‘ievers iets, onvindbaar nu, toch vindbaar”. En zo wil ik ook, vaker dan ik de kans krijg, “lui en lam en lusteloos” blijven hangen. Voor mijn computer bijvoorbeeld. Voor de televisie. Met een dik boek. Met mijn mp3. Bij een verlaten vijvertje in het bos. Ver weg, wereldvreemd.
Ontspanning is, zeker in de zomer – en wintervakantie, niet eenvoudig in een leven dat het hele jaar grotendeels ligt tussen voorbereiden wat moet gebeuren en verwerken wat gebeurd is. Vakantie is voor mij synoniem voor verveling, verwerking van de terugslag van school, confrontatie met leegte, sociale verplichtingen, een ander klimaat … kortom stress en verlangen naar iets anders. Want lui en lam en lusteloos hangen … dat verveelt na een tijd.
Ontspanning begint met overzicht & inzicht in wat er te gebeuren staat, meestal een ‘perfect georganiseerde inspanning’ die te maken heeft met mijn fiep. Kunnen opgaan in een moment waarin piekeren een fractie verdwijnt en de tijd krijgen om een mooi moment te herbeleven in mijn eigen vertrouwde ruimte. Even thuis mogen komen, en dus wereldvreemd mogen zijn.
Genieten is nog een stap verder. Ik geniet als een boer die zijn land overschouwt en ziet dat alles groeit. Weten dat ik onderweg ben, en mijn leven in eigen handen heb. Ik geniet als ik binnen een vertrouwde eigen ruimte kan opgaan in iets wat ik goed kan, en mezelf kan zijn.
Genieten associeer ik ook met ‘A Perfect Day’ van Lou Reed. Een dag zonder veel uitdagingen en toegevingen aan verplichtingen. Een dag waarin muziek een grote rol speelt. Een dag ook waarin anderen mezelf even doen vergeten, door verbondenheid met zielsverwanten. Meestal mensen met een verdienstelijk palmares aan onwereldse wijsheid.
Toegegeven, ontspanning en zeker genieten komt zelden voor in een autistisch leven. Wat leuk is voor een doorsnee mens, kan een marteling zijn voor iemand met autisme. Feestjes, sociale verplichtingen, tradities, op reis gaan met het gezin … in heel wat omgevingen is er daarover jammer genoeg geen discussie mogelijk.
Kunnen kiezen waar ik mijn energie insteek en wat ik doe in vrije momenten … dat is mijn innige wens. Met soulmates, met mijn geliefde. Met hen zijn, met hen samen bouwen aan de toekomst, met hen gewoon luisteren naar de stilte, naar het draaien van de aarde, op een warme zomernacht naar de sterren kijken … dat en zoveel meer is voor mij werkelijk kwaliteitsvol leven … zondermeer.
