De sfeer op een virtueel discussieforum voor en door mensen met autisme wordt sterk bepaald door de manier waarop er omgegaan wordt met een aantal bedenkelijke tendenzen.
Deze zijn vooral een combinatie van de instroom van mensen met een ‘co-morbiditeit’ van autisme en persoonlijkheidsstoornissen en/of sterke depressie en een acute fase van ‘Het Syndroom van Nightingale’ (een hulpverlenersmentaliteit vanuit persoonlijke verwantschap) dat de negatieve toon van de polemieken op diverse fora beïnvloed.
Om alles in goede banen te leiden, zijn over beide elementen duidelijke afspraken en eensgezindheid nodig bij mensen die verantwoordelijkheid opnemen binnen een forum of zelfhulpgroep.
Het moet duidelijk gevisualiseerd zijn welke wegen er zijn, alternatieven en mogelijke sancties, van bij de instroom tot uitstroom, welke bescherming kan geboden worden door wie aan & voor mensen die door een moeilijke periode gaan of een tekort aan goede ondersteuning ervaren.
Zo kunnen mensen met autisme die om uiteenlopende redenen (blootstellingsangst, drempelvrees, organisatorische lasten, omgangsverlegenheid vanuit de eerste fase van de diagnose) nog niet toe zijn aan contacten met bondgenoten in levende lijve, toch ervaringen en informatie uitwisselen om tot meer realistische kennis te komen en misschien zelfs tot meer bewustzijn van wat autisme precies inhoudt. Vanzelfsprekend moet men, zowel virtueel als in een ‘live’ groep, blijvend rekening houden met die angsten en de communicatiedrempel (van observatie via interpretatie naar manier van reageren).
Zoniet ontaardt een discussiegroep voor mensen met autisme, vanuit de aard van de handicap tot een chaos die meer schaadt dan baat, en een extra druk legt op het netwerk van ondersteuning of de directe omgeving van de persoon in kwestie.
